رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵
  • السبت ۱۰ ربيع أول ۱۴۳۸
  • 2016 Saturday 10 December
    تهران لطیف
    ١(°C)
    وزش باد ۵(mph)
    فشار ٢۶.٠٠(in)
    محدوده دید ۴.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 1-Low
    رطوبت ٢۶.٠٠(in)
شرکت‌های تولیدی تولید ملی را رها کرده‌اند!
گفتگوی اختصاصی ویکی‌پی‌جی با مدیرعامل اصفهان دما؛

شرکت‌های تولیدی تولید ملی را رها کرده‌اند!

هفته اول آذر ماه امسال، اصفهان میزبان پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی بود، این نمایشگاه از روز دوشنبه اول آذر کار خود را در محل نمایشگاه بین المللی استان اصفهان، آغاز کرد و تا پنجم آذر ماه ادامه داشت. در پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی، […]

هفته اول آذر ماه امسال، اصفهان میزبان پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی بود، این نمایشگاه از روز دوشنبه اول آذر کار خود را در محل نمایشگاه بین المللی استان اصفهان، آغاز کرد و تا پنجم آذر ماه ادامه داشت.

در پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی،  بزرگان تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی گرد هم آمدند تا جدیدترین محصولات خود را به نمایش بگذارند. در این نمایشگاه 136 شرکت که در زمینه های گرمایش، سرمایش، تهویه مطبوع، بهینه سازی مصرف انرژی، ایمنی، عایق بندی و صنعت تجهیزات اولیه تاسیساتی و … فعالیت دارند، حضور داشتند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات (ویکی‌پی‌جی)، با توجه به تحولات اخیر و تأثیر آن بر آینده اقتصــاد و تولیـــدات  کشور، مصاحبه‌ای با مهندس پناهی، مدیرعامل شرکت اصفهان دما تولید کننده­ دستگاه‌های سرمایشی گرمایشی انجام داده‌ایم  و مسایل و مشکلات  صنعتگران و صاحب نظران صنعت تاسیسات آن چیزی است که ما به دنبال آن هستیم .


لطفا خودتان را معرفی کنید و پیشینه ای از شرکت خود ارائه دهید.

بنده مهندس پناهی، مدیرعامل شرکت اصفهان دما تولید کننده­ دستگاه‌های سرمایشی گرمایشی هستم. کارخانه و دفتر مرکزی ما در شهر اصفهان هست و نمایندگی‌هایی در سطح کشور داریم.

چند سال است که شما در صنعت تاسیسات کشور حضور دارید؟

ما از سال 71 وارد کار تولید در زمینه­ی تاسیسات  شده ایم، ولی بنده تحصیلات مهندسی در رشته­ی مکانیک را دارم و پیمانکار و مشاور تاسیسات بوده­ام و حال حدود 43 سال می­شود که با صنعت تاسیسات درگیر هستم.

نظر شما را در مورد پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تاسیسات سرمایشی و گرمایشی که امسال شهر اصفهان میزبان آن بوده­است، چیست؟

مسلما نمایشگاه‌هایی از این قبیل بهترین فرصت برای شرکت ها برای نشان دادن توان خودشان هستند ولی نکته‌هایی در مورد این نمایشگاه وجود دارد که بایستی به آنها اشاره کنم.

محل برگزاری نمایشگاه امسال محدود است و بیشتر شرکت‌های مطرح تاسیسات نیامده‌اند و در این نمایشگاه شرکت نکرده­اند، یا به دلیل این که محل مناسب و در خورشان در اختیار آنها قرار نداده بودند، دلیل دیگر آن بحران اقتصادی حاکم است. در حال حاضر کارهای عمرانی و ساختمانی در وضع نامناسبی قرار دارد و این شرکت‌ها نقدینگی اشان را از دست داده‌اند و دیگر رغبتی برای شرکت در نمایشگاه نشان نداده­اند و از این قبیل مشکلات برای همه­ شرکت‌ها هست.

نظرتان در مورد شرکت‌هایی که امسال در این نمایشگاه حضور دارند چیست؟

همانطور که گفتم برخی از شرکت های مطرح تاسیسات امسال شرکت نکرده اند و در میان شرکت های حاضر تعداد بسیاری از آنها شرکت های وارداتی است.

دلیل این که بیشتر شرکت‌های حاضر وارد کننده­اند چیست؟

نوع زیر ساخت هایی که در کشور برای کارهای تجاری ایجاد شده ­است، شرکت ها را به دو نوع تولید کننده و وارد کننده تقسیم می­کند و هر کدام از این شرکت ها مشکلات خاص به خود را دارند.

ولی…؟

ولی اگر بخواهیم این شرکت ها را با هم مقایسه کنیم، یک شرکت وارد کننده تنها سرمایه‌ای وسط می­گذارد و سرمایه‌گذاری می­کند و غیر آن کار دیگری نمی‌کند.

نه با دغدغه های تولید درگیر است!

نه با افزایش قیمت مواد اولیه و کیفیت آن درگیر است!

نه با دارایی درگیر است!

نه با شهرداری درگیر است!

نه با بیمه درگیر است!

نه با شهرک های صنعتی درگیر است!

نه نیاز به سرمایه گذاری اضافی دارد!

نه دغدغه­ی توسعه­ کارخانه اش را دارد!

نه نیازی به خرید ماشین آلات جدید دارد!

نه دغدغه­ی راه اندازی خط تولید جدید دارد!

نه نیازی به استخدام کارگر جدید دارد!

و هزاران دغدغه­ ی دیگر که شرکت های وارد کننده با آنها درگیر نیستند و این دغدغه ها فقط مختص شرکت های تولیدی است.

شرکت های وارد کننده، سرمایه گذاری‌شان را می­کنند و سودش را در می آورد و تمام!

ولی تولید کننده با همه­ ی این مسائل درگیر است. به طور مثال،

الان در شهرک ما تلفن نیست، مرکز مخابرات نیست. در شهرکی که بالغ بر 1000 شهرک صنعتی وجود دارند، در شهرکی که به قول خودشان شهرک صنعتی بزرگ جنوب اصفهان نامگذاری شده است!

با این توصیف‌ها واحد­های تولیدی چه می توانند بکنند. حال شرکت های تولیدی خیلی بحرانی تر از این موارد است و به همین دلیل هست که  بیشتر کارخانه های تولیدی هم به سمت واردات می­ روند. و تولید ملی را رها می کنند.

منظورتان این است که شرکت های تولیدی کارشان سخت است و دارند به سمت واردات می­ روند و تولید ملی را رها می­کنند؟

بله!

ما رفتارهای بدین گونه را در صنعت تاسیساتمان داریم! شرکتی می‌گفت، آرم من را در چین می‌زنند و برای من می ­فرستند و من خیلی راحت‌تر هستم و با دارایی و بیمه و …کاری ندارم.

الان شایعه شده شرکت های تولیدی وجود دارند که با آرم خودشان در کشور های دیگر مثل چین تولید می­ کنند و آن را وارد کرده و می­ فروشند. این شرکت ها دیگر راحت هستند و دیگر با بیمه و شهرداری و … درگیر نیستند.

چه چیزی از این راحت تر! این شرکت خودش را راحت کرده ­است، احتمالا خودش کارخانه دارد، کارخانه­ بزرگی هم دارد ولی حتی آرمش را در در کشور دیگر برایش می­ زنند! این شخص کاری با تولید ملی ندارد.

برخی از همکارانتان به همین مسئله اشاره داشته اند و از استاندارد نبودن تولیدات داخلی گله کرده ­اند و گفته‌اند شرکت های داخلی استاندارد ها را رعایت نمی­ کنند، نظر شما چیست؟

نه این نیست، این گونه نیست، این خلاف هم هست. من خودم در تدوین استاندارد ها بوده­ام و الان هم هستم و با سازمان ملی استاندارد ایران همکاری دارم. یک سری از دستگاه‌های سرمایشی گرمایشی اصلا برای‌شان استانداردی تدوین نشده است و آنهایی که می گویند استاندارد نیست و فلان کارخانه ضوابط را رعایت نمی­کند، آنها یا سلیقه ای برخورد می کنند و مثلا با نگاه ظاهری تصمیم می­گیرند و می گویند استاندارد نیست و یا این که استاندارد هایی که در اروپا وجود دارد را از آنها آگاهی دارند و می گویند طبق این استاندارد نیست، خب معلومه که نیست.

 چیزی که در اروپا و آلمان تولید می­شود با محصولی که در تهران و اصفهان تولید می­شود متفاوت هست نمی تواند هم  یکی باشد و نباید انتظار داشت که یکی باشند و این انتظار بیهوده ای هست. برای این که در آن کشور امکانات تولید فراهم هست.

می­ توانید منظورتان را بیشتر تشریح کنید؟

 به طور مثال، بنده به سفارش یکی از مشتری های شرکت به دنبال یک موتور ضد جرقه ­ای بودم ولی در ایران نتوانستم آن را تهیه کنم. در اروپا با یک تلفن آن را فراهم می­ کنند چرا که این موتور در صنایع اتمی هم کاربرد دارد ما نمی‌توانیم آن را در صنعت تاسیساتمان استفاده کنیم. با این اوصاف مسلم است که من نمی­توانم با آن شرکت خارجی رقابت کنم.

منظورتان این است که  نباید مصرف کنندگان انتظار داشته باشند که تولید ملی با واردات یکی باشد؟

نه! منظور بنده این نبود.

مصرف کننده باید انتظار داشته باشد و خواهان کیفیت باشد چیزی که این وسط این حلقه را پاره کرده زیر ساخت هایی هست که برای تولید نیاز است تا تولید بتواند کارش را انجام دهد و آن زیر ساخت نیست.

زمانی که من نمی­ توانم نیاز مصرف کننده ام را برآورده کنم و با محدودیت هایی مواجه هستم و به طور مثال موتور ضد جرقه را نمی ­توانم تهیه کنم امکان تولید این دستگاه از من گرفته می­ شود. نه این که  مشتری انتظاراتش را کم کند.

منظور شما این است که، همکارانتان می­ گویند: شرکت های خارجی باعث بالا رفتن سطح توقع مصرف کننده ها می­شوند و از طرفی ما به خاطر محدودیت هایمان پتانسیل این را نداریم که سطح توقعات آنها را برطرف کنیم همان چیزی که شما نیز به آن اشاره کردید. غیر از این شرکت های وارد کننده چه  تاثیراتی می‌توانند بر تاسیسات بگذارند؟

همه جای دنیا واردات طبیعی هست و باید باشد. نمی‌شود که نباشد ، یک شرکت نمی‌تواند همه چیز را خودش تولید کند و یک سری از قطعات را باید از شرکت‌های تولیدی که توان تولیدش را دارند بخرد مثل ما که موتور مورد نیاز خودمان  را از شرکت موتوژن تامین می­کنیم. اگر هم توان تولید داخل نباشد باید وارد کرد همین کار را شرکت های خارجی هم خودشان انجام می دهند و تجهیزاتشان را از دیگر کشور ها تامین می­ کنند.

شرکت ها دو نوع اند دسته ی اول جنس با کیفیت وارد می­کنند و جنس بی کیفیت وارد نمی­کنند. این شرکت ها باعث بالا رفتن توان رقابتی می ­شود و بالا رفتن کیفیت دستگاه های ساخت داخل می­شود. مصلما استفاده از تجهیزات استاندارد خارجی و برند ها باعث بالا رفتن کیفیت دستگاه های ایرانی می­ شود.

ولی عده ای از وارد کننده ها جنس نامرغوب وارد می­کنند  و تاثیر منفی بر صنعت می­گذارد. کیفیت و قیمت پایین تجهیزات  باعث ترغیب تولید کننده برای استفاده از این جنس ارزان می­شود در نهایت توان رقابت از تولید کننده گرفته می­شود و این همه باعث خراب شدن برند ها می­شود. باید فکری به حال این وارد کنندگان بشود.

وقتی محصولی به طور کامل وارد می­شود، چه تاثیری بر تولید کننده می ­تواند داشته باشد؟

عموما محصولات  وارداتی به روز ترند و تولید کنندگان این محصولات در کشورشان به تکنولوژی های جدیدی رسیده اند و این محصولات تا حدودی سطح توقع مصرف کننده را بالا می­برد ولی از طرفی جنس های بی کیفیت با ظاهر زیبا دوام کمی دارد و سرمایه های مملکت را هدر می دهد در حالی که اگر جنس با کیفیت وارد شود،  به قیمت خوب هم فروخته می­شود وآن وقت هست که قابل رقابت می ­شود.

آیا شما در تولیداتتان از دانش ملی استفاده می­ کنید؟

بله، باید این کار را کنیم قسمت R&D نیاز هر صنعتی است. شاید در بدو راه اندازی کارخانه احساس نیاز نشود ولی صد در صد بعد از مدتی که شرکت تولیدی جایگاهی در بازار برای پیدا کرد نمی تواند بدون تغییر در محصول جلو برود چرا که بازار در حال پیشروی به جلو هست و جنس های جدید تر با تکنولوژی بالاتر و کیفیت بهتر به بازار وارد می­شوند و اگر شرکت بخواهد همان روش سنتی اولیه را طی کند مسلما از رده خارج خواهد شد.

رابطه شرکت های ایرانی با دانشگاهها چگونه است؟ شما به عنوان کسی که سالها در صنعت بوده­اید، به نظرتان صنعتیان و تاسیساتیان کشورمان تمایل به استفاد از دانشگاهیان دارند؟

رابطه شان، رابطه­ خوبی نیست! (سکوت و لبخند معنا داری بر لبان آقای مهندس نشسته است)

چرا؟ اشکال کار از کجاست؟

دانشگاه‌های ما خط  خودشان را طی می­ کنند. خط علمی محض و آموزش مسایل تئوریک. آنها سال‌هاست که همین مسیر را دارند طی می­ کنند. کاری هم به صنعت ندارند، کار دارند ولی صنعت و دانشگاه ارتباطی که باید بینشان باشد را ندارند. به نظر من این ارتباط را باید دانشگاهیان به وجود بیاورند، دانشگاهیان می­ توانند در بسیاری موارد به تولید کمک کنند.

دانشگاه ها بایستی در این مورد پیش قدم شوند و به صنعت کمک فکری و علمی بکنند ، صنعت ما از قدیم پایه ریزی صنعت سنتی بوده است و بیشتر سرمایه داران و بنیانگذاران صنعت ما تحصیل کرده های دانشگاهی نبودند و چون نبودند ارتباط خیلی خوبی با دانشگاهیان ندارند ندارند و معتقدند دانشگاه توان حل مشکلات آنها را ندارد.

ارتباطشان خیلی ارتباط خوبی نیست.

در سخن آخر در مورد دغدغه های تان بگویید؟

دغدغه فروان، فراوان هست. حمایت هم نمی­شویم. بارها شعار داده می­ شود ولی عمل نیست.

یک نمونه­ ی کوچک برای بنده اتفاق افتاده­است. بنده از طرف اداره صنایع و معادن به بانک معرفی شده­ بودم  ولی بانک سند کارخانه­ ام را که در شهرک صنعتی واقع شده معتبر نمی داند و قبول نمی ­کند و تا سند خانه ارائه نداده­ بودم به من وام نمی­ داد. در حالی که ما وام را در این شرایط بحران و غیر نقدینگی برای شرکت و کارخانه می­ خواستیم و به نام شرکت هم می­ خواستیم. همیشه شعار هست ولی عمل نیست. حمایت نیست.

همین امر باعث می­شود تک تک شرکت ها و تولیدی ها صحنه را ترک می ­کنند. و تولید ملی به مشکل بیافتد. در شهرک صنعتی که ما در آن حضور داریم اکثر کارخانه ها کار نمی کنند! چرا؟؟  این چرا را یکی باید جواب دهد. بیش از 80 در صد کارخانه ها بسته است! چرا؟

مدیر عامل اصفهان دما

اخبار مرتبط

نظرات

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
11
روز مانده
شمارش معکوس بازگشت رونق به بازار فولاد