رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵
  • السبت ۱۰ ربيع أول ۱۴۳۸
  • 2016 Saturday 10 December
    تهران لطیف
    ١(°C)
    وزش باد ۵(mph)
    فشار ٢۶.٠٠(in)
    محدوده دید ۴.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 1-Low
    رطوبت ٢۶.٠٠(in)
مدیرعامل شرکت بناگستران آب و دما
گفتگوی اختصاصی ویکی‌پی‌جی با مدیرعامل شرکت بناگستران آب و دما؛

تا افراد در تخصص خود نباشند اوضاع همین گونه است

هفته اول آذر ماه امسال، اصفهان میزبان پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی بود، این نمایشگاه از روز دوشنبه اول آذر کار خود را در محل نمایشگاه بین المللی استان اصفهان، آغاز کرد و تا پنجم آذر ماه ادامه داشت. در پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی، […]

هفته اول آذر ماه امسال، اصفهان میزبان پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی بود، این نمایشگاه از روز دوشنبه اول آذر کار خود را در محل نمایشگاه بین المللی استان اصفهان، آغاز کرد و تا پنجم آذر ماه ادامه داشت.

در پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی، بزرگان تجهیزات و تاسیسات سرمایشی و گرمایشی گرد هم آمدند تا جدیدترین محصولات خود را به نمایش بگذارند. در این نمایشگاه 136 شرکت که در زمینه های گرمایش، سرمایش، تهویه مطبوع، بهینه سازی مصرف انرژی، ایمنی، عایق بندی و صنعت تجهیزات اولیه تاسیساتی و … فعالیت دارند، حضور داشتند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات (ویکی‌پی‌جی)، با توجه به تحولات اخیر و تأثیر آن بر آینده اقتصــاد و تولیـــدات  کشور، مصاحبه‌ای با مهندس اسماعیل شیشه گر، مدیرعامل شرکت بناگستران آب و دما انجام داده‌ایم  و مسایل و مشکلات  صنعتگران و صاحب نظران صنعت تاسیسات آن چیزی است که ما به دنبال آن هستیم .

لطفا خودتان را معرفی کنید و پیشینه ای از شرکت خود ارایه دهید؟

مهندس اسماعیل شیشه گر، مدیرعامل شرکت بناگستران آب و دما هستم. شرکت ما یک شرکت فعال در زمینه­ تامین و توزیع کالاهای تاسیساتی و اجرای تاسیسات است که 15 سال از تاسیس آن می ­گذرد.

ما یک شرکت توزیع خدمات هستیم که کارهای اجرایی تاسیسات را نیز انجام می دهیم، نمایندگانی هم در سطح کشور داریم.

ما وارد تولید هم نشده ایم، وارد وارات هم نشده ایم ولی هم به شرکت های وارداتی هم صادراتی کمک می­ کنیم تا رشد و توصعه پیدا کنند.

لطفا نظرتان را در مورد این نمایشگاه بگویید؟ آیا این نمایشگاه توانسته است کمکی به شما کند؟

در کل نمایشگاه ها یک رسالت عمومی دارند،  برای معرفی شرکت ها و خدمات و معرفی تولیدات است که  نمایشگاه برگزار می شود و افراد در در یک مجموعه  تخصصی  در یک زمان محدود، دستاوردهایشان را ارایه می ­کنند و حتی به نیاز هایشان آگاهی پیدا می کنند. ولی متاسفانه برای نمایشگاه های ایران مطالعه  کافی انجام نمی ­گیرد، مثلا یکی از نکته های جالبی که در این نمایشگاه دیده شده است، همزمانی کلاس آموزشی مهندسین تاسیسات با زمان نمایشگاه است.  یکی از قشر هایی که حتما بایستی در این نمایشگاه حضور داشته باشند مهندسان تاسیسات اند، برگزار کننده­ این نمایشگاه نیز سازمان نظام مهندسی است و سازمان نظام مهندسی دقیقا همزمان با ساعات نمایشگاه کلاسی برای مهندسین تاسیات برگزار کرده که این عامل باعث شده مهندسین نتوانند از نمایشگاه بازدید کنند. این مطلب نشانگر این است که این یک کار مطالعه شده و بررسی شده و دقیق نیست.

میزان تاثیر نمایشگاه به نحوه­ برگزاری نمایشگاه بستگی دارد و باید مواردی که باعث افزایش بازدیدکنندگان از لحاظ کیفی و کمی می شود، بررسی شوند. در حالی که سازمان نظام مهندسی اصفهان که خود برگزار کننده­ نمایشگاه است، خود این نکته را رعایت نکرده است (خودش به خودش دریبل زده است!)

از این دست موارد ما سال های پیش هم داشته ایم. هر سال مواردی از این مشکلات حذف می ­شود ولی باز ایرادات جدیدی به وجود می ­آید. هر سال مشکلی حل می ­شود ولی مشکل جدید دیگری به وجود می­ آید.

با توجه به این که شما هم با وارد کننده­ ها و هم با تولید کننده ها همکاری می­ کنید، نظرتان را در مورد این شرکت ها و تاثیری که هر کدام بر صنعت تاسیسات دارند بفرمایید؟

من به واردات صرف و تولید صرف و این که درهای کشور را بر روی کشور های خارجی ببندیم عقیده ای ندارم. تولید کنندگان ما باید در یک بازار رقابتی تولید کنند و تولیداتشان توان رقابت را داشته باشد.

 ما به عنوان ایرانی نهایت سعی مان این است  که کالاهای ایرانی را مصرف کنیم و ما به عنوان شرکت خدماتی سعی می ­کنیم در صورت وجود تجهیزات مرغوب در بازار ایران خارجی آن را مصرف نکنیم.

مثلا در زمینه­ تولید رادیاتور شرکت های تولید کننده­ داخلی به راحتی می ­توانند با کشورهای خارجی رقابت کنند و هرچقدر هم که رادیاتور خارجی برای ما سودآور باشد ما به خودمان اجازه نمی ­دهیم که رادیاتور خارجی بفروشیم.

ولی در زمینه­ های دیگر که کیفیت محصولات خارجی بهتر است، فروش این محصولات خارجی توسط  ما ایرادی ندارد.

باید به این صورت تکنولوژی وارد شود و صحنه رقابت در بین شرکت ها ایجاد شود.

اخیرا تقلبی در تولیدات داخلی به وجود آمده که به نظر دولتی ها چشمشان را به این مسئله بسته اند و یک عده کارخانه به اسم تولید داخل امکاناتی رامی­ گیرند و در ادامه کالاهایی را به اسم ایرانی در چین سفارش می ­دهند، کالایی 90% اش در خارج تولید شده و در اینجا فقط یک کاور بر روی آن می ­آید و اسم تولید ملی به خود می­ گیرد و مردم هم آنها را به اسم تولید داخل خریداری می ­کنند.

باید با این مسایل خیلی علمی تر و تخصصی تر برخورد شود و برای مقابله با آن تنها شعار کافی نیست،  باید یکسری کارهایی انجام داد تا تمایل مردم به کالاهای داخلی افزایش پیدا کند، ولی از آن طرف هم باید این مسایل را اصلاح کرد . باید تولیدات داخل واقعا تولید داخل باشد کیفیت اش کنترل شود، خدمات اش همیشه عرضه شود.

آیا سازمانی که به نحو احسن بتواند کیفیت محصولات تاسیساتی را محک بزند وجود دارد؟

بله هست، هزینه هم می ­شود ولی آنها کارشان را درست انجام نمی ­دهند. سازمان هایی از قبیل، حمایت از مصرف کنندگان، استاندارد، سازمان مسکن و شهر سازی و … ولی این سازمان ها کارشان را به درستی انجام نمی دهند.  مثلا وقتی شرکتی می خواهد استاندارد بگیری، اولین چیزی که باید داشته باشد پولی است که باید به حساب واریز شود. یعنی وقتی کسی کالایی بسیار مرغوب تولید می­ کند ولی پول ندارد نمی تواند استاندارد بگیرد، در حالی که شرکت دیگر در صورت واریز پول و با وجود  که تقلب ها و عیب های محصول زیاد، استاندارد می ­گیرد.

حمایت دولتی چگونه است؟ آیا از حمایت هایی که می شوید راضی هستید؟

 در سال های اخیر حداقل اش این است که ما احساس کردیم نیت دولت به حمایت کردن است ولی شرایط آن هنوز ایجاد نشده است.

آیا کوتاهی از طرف دولت بوده است؟

خود دولت و هیئت دولت نه! رده های پایین تر مدیران کارآمدی نیستند که کار را آنگونه که باید انجام دهند. ما بارها و بار ها به مشکلاتی برخورده ایم که مسبب آن این مدیران جزء بوده اند.

آقای مهندس به نظر شما، تاسیسات کشورمان تا چه حد از علم دانشگاهیان استفاده می ­کند؟

علم دانشگاهی ها وقتی به درد صنعت می ­خورد که دانشگاهیان همزمان با درس بتوانند در واحد های صنعتی باشند، با کار ادغام شوند درس صرف که دانشگاهیان می­ خوانند مشکلی از کار صنعت باز نمی­کند.

اول باید قشر دانشگاهی کارآمد بشوند تا بتوانند ایده ­های خوبی بدهند، وقتی ایده ها به وجود می ­آیند که ما به یک مبحث اشراف کامل داشته باشیم. دانشگاهیان با واحد های صنعتی مان باید تعامل بیشتری پیدا کنند، صنعت گرانمان به مسیل علمی بیشتر اهمیت بدهند و هم دانشگاهیانمان با مسایل صنعتی و کار بیشتر اجین شوند و بیشتر داخل صنعت شوند. متاسفانه روند کشور ما چنین چیزی را نمی­پسندد و همه­ی این ها در حد شعار خفه می­ شوند و باقی می­ مانند.

به چه دلیل می گویید که این ها شعار است؟

من خود تجربه کرده ام، یک دانشجو به صورت  کارآموز از طرف دانشگاه به شرکت ما معرفی شده ­بود، ایشان چون تسلطی بر مباحث نداشتند مشغول یاد گرفتن مباحث به صورت عملی و صنعتی در شرکت ما شدند که این یادگیری یک سال به طول انجامید. این کارآموز توسط شرکت ما آموزش می ­دید و در طول یادگیری هیچ بهره وری برای ما نداشت ولی ما وظیفه­ خود می­ دانستیم که این رسالت را انجام دهیم و خود دانشجو نیز در طول مدت کارآموزی یک ماهه نتوانسته بود به صورت کامل یاد بگیرد و درخواست کرده بود که بیشتر یاد بگیرد.

در عین حال که ما در حال تعلیم این کار آموز بودیم از طرف اداره­ کار محکوم شدیم که چرا حقوق مهندسی وزارت کار به این شخص پرداخت نکرده ایم.

بعد از این که بالاجبار حقوق شخص را پرداخت کردیم، محکوم شدیم که چرا بیمه برایش رد نکرده بودیم، در حالی که این شخص توسط  دانشگاه برای کارآموزی معرفی شده بود. خود شخص گفته بود من در یک ماه چیزی یاد نگرفتم، دوست دارم یک سال در اینجا کار یاد بگیرم.

ما هم قبول کردیم ولی نمی دانستیم صرف این که ایشان فقط آنجا حضور پیدا می­ کردند باید به او حقوق می­ دادیم. ما بیمه را هم پرداخت کردیم ولی اداره بیمه در ادامه گفت که 3 برابر بیمه بایستی جریمه نیز پرداخت کنید و وقتی که ما برای توضیح دادن به اداره­ مربوطه مراجعه کردیم هیچ توجهی به حرف های ما نشد و حتی کارمندان جزء اداره  نیز در مقابل صحبت های ما، با بی اعتنایی رفتار می کردند. این کارمند به من صنعت گر و کارآفرین اصلا نگاه هم نمی کرد.

با این کار اداره  کار و اداره بیمه به من می ­گوید که کار شما اشتباه بود که کارآموز گرفتید و همین مسئله باعث می ­شود که من دیگر رغبتی برای کمک کردن به تحصیل کرده های غیر صنعتی نداشته باشم، و در پاسخ به این سوال بنده که این تحصیل کرده ها کجا یاد بگیرند جواب اداره کار این است که… بگذار کار یاد نگیرند!!

هیچ چیزی برایشان اهمیت ندارد و دغدغه شان این است که جریمه را پرداخت کنیم و با باقی آن کار ندارند.

این یعنی عدم حمایت واقعی دولت!

 ما باید سیستمی طراحی کنیم که در آن شرکت ها ترغیب شوند که کارآموز استخدام کنند، نه این که تحدید و تخریبشان کنیم و باعث شویم آنها دیگر رغبتی برای کمک به دانش آموختگان بی تجربه نداشته باشند.

تا قشر دانشگاهی ما وارد کار نشوند و صرفا درس محض بخوانند ما فقط تولید مدرک داریم و تولید توقع!

چون یک فوق لیسانس دیگر حاضر نیست برای یاد گرفتن تجربه تن به کار سخت بدهد.

با توجه به این صحبت ها اگر دولت رویکردش را تغییر دهد،  شما تاسیساتیان تمایل به حمایت دانشگاهیان دارید؟

صد در صد، این کار وظیفه­ ما است، کار آموز غیر از هزینه چیز دیگری برای ما ندارد ولی ما وظیفه مان است که فرزندان وطنمان را در مسیر درست تعلیم دهیم. خیلی تمایل نداریم کار آموز به دست و پایمان بپیچد، ولی وظیفه مان است و حاضریم به وظیفه­ خودمان عمل کنیم.

ولی دولت حمایت نمی کند، ساز و کاری حمایتی تعریف شده است ولی دولت به نحو احسن نمی  ­تواند آن را مدیریت بکند. هر طرحی که در کشور ما شکل می­ گیرد در ابتدا تاثیر گذار و مفید هست ولی در ادامه به یک مرکز کسب درآمد و یا به اصطلاح، به یک دکان تبدیل می ­شود.

بیمه روزی آمد که مشکل مردم را حل کند ولی الان به یک دکان تبدیل شده است که کسب درآمد کند.

حرف آخرتان !

من امیدوارم  در آینده هر کسی برود سر حرفه خودش، هر کسی در تخصص خودش قرار بگیرد کاری که کشور های دیگر می کنند، یک مدیر بخش تاسیسات باید مهندسی باشد که سالیان دراز در صنعت تاسیسات تلاش کرده و از تمام جوانب آن، آگاه است، نه فوق دکترایی که تا بحال کار اجرایی و مهندسی نکرده است. مدیران تاسیساتی را نیز بایستی تاسیساتیان انتخاب کنند.

یک مدیر غیر مهندس نمی­ تواند مشکلات یک تولید کننده ی تاسیساتی را درک کند.

ما باید یاد بگیریم که افرادی را در سمت هایی بگماریم که تخصصشان در آن حرفه باشد. از آن کار سود برده باشند، ضرر هم کرده باشند تا بتوانند مشکلات را درک کرده و حل کنند.

تا افراد در تخصص هایشان قرار نگیرند اوضاع به همین روال خواهد بود و از این بدترهم خواهد شد. همین اندازه ای هم که پیش می­ رویم و همین رونقی هم که الان داریم معجزه ای است وگر نه بایستی اوضاعمان جور دیگر می­ شد.

اخبار مرتبط

نظرات

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
11
روز مانده
شمارش معکوس بازگشت رونق به بازار فولاد