رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • یکشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵
  • الأحد ۲۳ ربيع ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Sunday 22 January
لحظه به لحظه با سومین روز حادثه پلاسکو
کشور در سوگ پلاسکو؛
لحظه به لحظه با سومین روز حادثه پلاسکو
فاجعه پلاسکو در حالی وارد سومین روز خود شد که عملیات آواربرداری همچنان ادامه دارد و سرعت بیشتری هم گرفته است. تاکنون پیکر تعدادی از شهدا از زیر آوار بیرون کشیده شده است اما آتش سر ناسازگاری دارد و هم چنان زبانه می کشد. 08:12 فاضلی رئیس اتاق اصناف: تا ظهر امروز خسارت‌ها برآورد می‌شود و اکنون در حال ارزیابی هستیم. ۴۰۰ بنگاه پیراهن دوز در پلاسکو فعال بودند. 08:10 دریافت علائم از 4 دستگاه زنده‌‌یاب هلال احمر از ضلع...
← متن کامل خبر

بایگانی‌ها فلزات پایه | ویکی پی جی | پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات

به بهانه صدرنشینی روی در بازارهای کالایی؛

دورخیز ۲۵۰۰ دلاری فلز روی

جهش قیمت روی در ماه‌های اخیر باعث شد تا این فلز صدرنشین رشد قیمت‌ها در غالب بازارهای کالایی به‌شمار آید ولی پس از ثبت رکوردهایی ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
32
روز گذشته
شمارش معکوس بازگشت رونق به بازار فولاد

یادداشت ویژه

اندوه تازه در راه است

احسان محمدی- بیشتر از آنکه اشک بریزیم، بغض در گلو داریم برای همین شقیقه هایمان درد  می کند. مثل وقتی که دنبال دیواری می گردیم تا سرمان را به آن تکیه بدهیم و یک دل سیر گریه کنیم. تلخ است اما چهل روز دیگر که از این ماجرا بگذرد، بیشتر ما نه در پلاسکو، که در پاساژها و بازارهای دیگر دنبال خرید شب عیدیم. کفش پا می زنیم، کت و شلوار و شال و مانتو ست می کنیم و یادمان می رود که آخرین شب دی ماه خودش یلدایی بود و با تلخی به صبح بهمن گره زدیم. یادمان می رود. زندگی ادامه دارد و خاک سردی می آورد... اما در آتش سوزی پلاسکو و حادثه هایی از این دست، بیش از «زنده» ها این «زندگی» ها هستند که می سوزند، می میرند. جانباختگان عدد می شوند، آمار و سنگ قبری سیاه که تا ابد داغش بر دل خانواده هایشان می ماند اما بازماندگان چه کنند؟ پلاسکو  فقط یک ساختمان کهنه نبود که فرو ریخت. برکه ای بود که خشک شد و حالا دهها و صدها ماهی در کف ترک خورده آن تشنه لب، پرپر می زنند. خبر دارید چند خانواده اینجا نان می خورد؟ می دانید چند نفر بیکار شدند؟ چند زن خیاط که سوزن سوزن می زدند و حتی حقوق آبان و دی ماه را نگرفته بودند حالا باید سفره شان را کوچکتر بچینند؟چند نفر سفره شان جمع می شود؟ چند کودک بیمار دیگر داروهایشان به موقع نمی رسد؟ مدیریت بحران فقط آوار برداری و خاموش کردن آتش نیست. بحران خانواده هایی که زندگی شان به این ساختمان گره خورده بود درست از فردا شروع می شود. دیشب و امشب شام غریبان زنده هاست، آنها که زندگی، آرامش و امنیت شان به مخاطره افتاده است. چک هایی که برگشت می خورند، مردهای آبرومندی که ورشکسته می شوند، زندگی هایی که از هم می پاشد... امیدواریم اینطور نشود، اما واقعیت زبان تلخی دارد. گزنده، بی رحم و یادمان می آورد که در فاجعه هایی از این دست که یک جرقه کوچک بی احتیاطی و سهل انگاری آن را شلعه ور می کند، بیش از زنده ها، این زندگی ها هستند که می سوزند و می میرند ...

یادداشت های خصوصی