رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵
  • الأحد ۲۳ ربيع ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Sunday 22 January

بایگانی‌ها فلزات | ویکی پی جی | پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


وادات ورق چینی و کره ای به کشور
رئیس اتحادیه فروشندگان آهن:

واردات ورق چینی و کره ای به کشور

در حال حاضر واردات ورق چینی و کره ای به صورت مواد اولیه به کشور انجام می شود و مقداری نیز شمش آهن به صورت ...

دورخیز 2500 دلاری فلز روی
به بهانه صدرنشینی روی در بازارهای کالایی؛

دورخیز ۲۵۰۰ دلاری فلز روی

جهش قیمت روی در ماه‌های اخیر باعث شد تا این فلز صدرنشین رشد قیمت‌ها در غالب بازارهای کالایی به‌شمار آید ولی پس از ثبت رکوردهایی ...

تاثیرگذارها بر بازار جهانی فلزات
بررسی بازار فلزات پایه در جهان؛

تاثیرگذارها بر بازار جهانی فلزات

تا پایان امسال میلادی حدود ۲ ماه باقی مانده و تغییر قیمت دلار، خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و اقتصاد چین عواملی است که در ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
32
روز گذشته
شمارش معکوس بازگشت رونق به بازار فولاد

یادداشت ویژه

اندوه تازه در راه است

احسان محمدی- بیشتر از آنکه اشک بریزیم، بغض در گلو داریم برای همین شقیقه هایمان درد  می کند. مثل وقتی که دنبال دیواری می گردیم تا سرمان را به آن تکیه بدهیم و یک دل سیر گریه کنیم. تلخ است اما چهل روز دیگر که از این ماجرا بگذرد، بیشتر ما نه در پلاسکو، که در پاساژها و بازارهای دیگر دنبال خرید شب عیدیم. کفش پا می زنیم، کت و شلوار و شال و مانتو ست می کنیم و یادمان می رود که آخرین شب دی ماه خودش یلدایی بود و با تلخی به صبح بهمن گره زدیم. یادمان می رود. زندگی ادامه دارد و خاک سردی می آورد... اما در آتش سوزی پلاسکو و حادثه هایی از این دست، بیش از «زنده» ها این «زندگی» ها هستند که می سوزند، می میرند. جانباختگان عدد می شوند، آمار و سنگ قبری سیاه که تا ابد داغش بر دل خانواده هایشان می ماند اما بازماندگان چه کنند؟ پلاسکو  فقط یک ساختمان کهنه نبود که فرو ریخت. برکه ای بود که خشک شد و حالا دهها و صدها ماهی در کف ترک خورده آن تشنه لب، پرپر می زنند. خبر دارید چند خانواده اینجا نان می خورد؟ می دانید چند نفر بیکار شدند؟ چند زن خیاط که سوزن سوزن می زدند و حتی حقوق آبان و دی ماه را نگرفته بودند حالا باید سفره شان را کوچکتر بچینند؟چند نفر سفره شان جمع می شود؟ چند کودک بیمار دیگر داروهایشان به موقع نمی رسد؟ مدیریت بحران فقط آوار برداری و خاموش کردن آتش نیست. بحران خانواده هایی که زندگی شان به این ساختمان گره خورده بود درست از فردا شروع می شود. دیشب و امشب شام غریبان زنده هاست، آنها که زندگی، آرامش و امنیت شان به مخاطره افتاده است. چک هایی که برگشت می خورند، مردهای آبرومندی که ورشکسته می شوند، زندگی هایی که از هم می پاشد... امیدواریم اینطور نشود، اما واقعیت زبان تلخی دارد. گزنده، بی رحم و یادمان می آورد که در فاجعه هایی از این دست که یک جرقه کوچک بی احتیاطی و سهل انگاری آن را شلعه ور می کند، بیش از زنده ها، این زندگی ها هستند که می سوزند و می میرند ...